[BookAthon 2016] Victoria Scott- "Ogień i woda"- Dzień 2

- Gdzie jest mój palec?! - krzyczy Olivia.(...)

- Gepard go zjadł.

Oczy Olivii robią się tak ogromne, że boję się, iż zaraz wyskoczą z orbit.

- Gepard. Zjadł. Mój. Palec.(...) Co chcecie mi powiedzieć? Że pandora Jaxona zjadła mały palec mojej prawej ręki? Ręki, którą piszę?

- Szczerze mówiąc, zabrał go M-4.(...) Walczyli o niego.

W życiu 16-letniej Telli Holloway wszystko jest nie tak. Jej brat jest umierający, a gdy kilkunastu lekarzy nie może ustalić, co mu dolega, rodzice decydują się zamieszkać w „Zapadłej Dziurze w Montanie”, by Cody miał „świeże powietrze”. Tella traci ukochane życie w Bostonie i przyjaciół, rodzice doprowadzają ją do szału, jej brat jest bliski śmierci, a ona – kompletnie bezradna…

…dopóki nie znajduje tajemniczego urządzenia i nie odbiera tajemniczych instrukcji, jak wystartować w Piekielnym Wyścigu prowadzącym przez dżunglę, pustynię, ocean i góry, by wygrać nagrodę, której Tella rozpaczliwie pragnie: lekarstwo na chorobę brata. Ale wszyscy uczestnicy pragną leku dla kogoś, kogo kochają, i walczą zaciekle – nie ma gwarancji, że Tella (lub ktokolwiek inny) przetrwa wyścig. Może liczyć tylko na swoją pandorę – zwierzątko, które powinno mieć niezwykłe zdolności, ale Tella nie ma pojęcia jakie, a nawet… czy w ogóle je ma.

Wyprawa jest mordercza, zegar tyka, a Tella wie, że nie może ufać nikomu, nawet członkom swojej grupy. Czy może zaufać przynajmniej Guyowi? Czy rodzące się uczucie pomoże jej wygrać wyścig, czy będzie przyczyną jej klęski?

Cytat z książki:

"Każdy z nas ma w domu jakiś powód, dla którego walczy (...)."

Moja ocena: 6,5/10

Czytałam wiele opinii na temat tej książki. Odczucia były różne. Jednym się książka podobała, a innym nie. Mimo wszystko postanowiłam sięgnąć po nią i zobaczyć czy mnie czymś oczaruje. Wiele osób porównuje ją do "Igrzysk śmierci" (która to już książka, która jest do Igrzysk porównywana?!!). Mimo wszystko ja tutaj bardziej widzę podobieństwa z "Endgame" (swoją drogą jeśli nie czytaliście, żałujcie, to dopiero jest książka!). 

Piekielny wyścig, jeden zwycięzca, skomplikowany wątek miłosny (choć tak naprawdę nie widzę tutaj nic AŻ tak skomplikowanego), zaufanie. Mamy tu wszystko co tak naprawdę jest ostatnio w każdej książce, która jest porównywana do "Igrzysk śmierci". 

Akcja niby jest szybka, ale ja jakoś jej nie czuje. Brakuje mi tutaj jakiegoś zaskoczenia, trzymających w napięciu sytuacji, czy nawet zwrotów akcji, których czytelnik się nie spodziewa. A niestety co mamy? Bajkę dla dużych dzieci. Uczestnicy niby walczą między sobą, ale jest to tak jakby łagodną wersją walki albo raczej "przekomarzania się" dzieci. 

Autorka miała dobry pomysł na fabułę, stworzenie wyścigu, bo akcja tocząca się w czterech ekosystemach, tego jeszcze nie grali. Ale wydaje mi się, że autorka nie wykorzystała swojego potencjału tak do końca, a szkoda, bo mogło być z tego coś naprawdę wielkiego. 

Co do bohaterów. Cóż... Tella nie jest zła, ale jest za bardzo ckliwa jak na Piekielny Wyścig. Natomiast Guy, odgrywa twardziela, a w środku jest tak naprawdę wrażliwym młodzieńcem. Bardzo polubiłam Harper, to taka baba z jajami i to dosłownie. Zresztą przekonajcie się sami. 

Według mnie książkę czyta się szybko i przyjemnie, mimo tego, że jest przeciętna. Jest ona lekka i idealna na wakacje, na czas w którym szukamy przygód. 

Okładka jest wręcz piękna, ale za nic nie oddaje treści książki. Troszkę się jednak zawiodłam, bo spodziewałam się czegoś ciut lepszego.

Mimo wszystko polecam osobom, których nie zraża te kilka niedociągnięć i lubią książki, które są porównywane z "Igrzyskami śmierci". Polecam tym, którzy są żądni przygód i szukają takich lektur w wakacje.

Jednym słowem:

Puszka Pandory

Dźwięki z okładki:

Jedziemy dalej z BookAThonem. Drugi dzień też się udał i dzisiaj zostawiam Was z recenzją. 

A wy co sądzicie o książce? Czytaliście? Lubicie?