[Recenzja] Victoria Aveyard- "Czerwona Królowa"

– A mimo to jest w tobie coś więcej. – Król wstaje, ja zaś przyglądam się z bliska jego koronie. Jej końce są nieprzeciętnie ostre. Jak sztylety. – Coś, czego nie mogę pojąć. Jesteś jednocześnie Czerwoną i Srebrną. Ta osobliwość pociąga za sobą potworne konsekwencje, których nie jesteś w stanie zrozumieć. Co zatem mam z tobą począć?

– Mare Molly Barrow, urodzona siedemnastego listopada 302 roku Nowej Ery, córka Daniela i Ruth Barrowów – recytuje z pamięci Tyberiasz, streszczając moje życie. – Nie masz zawodu i w dniu następnych urodzin masz wstąpić do wojska. Chodzisz do szkoły nieregularnie, osiągasz słabe wyniki i masz na swoim koncie wykroczenia, za które w większości miast trafiłabyś do więzienia. Kradzieże, przemyt, stawianie oporu podczas aresztowania to zaledwie początek listy. Ogólnie rzecz biorąc, jesteś biedna, nieokrzesana, niemoralna, mało inteligentna, zgorzkniała, uparta i przynosisz hańbę swojej wiosce i królestwu.

Świat dzielą dwa kolory: Srebrny i Czerwony. Główna bohaterka, a zarazem narratorka Mare Barrow mieszka ze swoją rodziną w Palach. Znana jest ze swoich drobnych, ale licznych kradzieży, bowiem tak zarabia na swoje i rodziny życie. W szkole do prymusów nie należy, nie jest też szczególnie piękna, nie może się pochwalić żadnym talentem w przeciwieństwie do swojej siostry. Jednak w amfiteatrze Srebrni i Czerwoni gromadzą się tłumnie, aby wspólnie oglądać walki. Bunt dla Czerwonych nie ma sensu, bo żaden z nich nie ma najmniejszych szans w starciu z Srebrnymi. Lud jest skazany na porażkę, bo Srebrni to najwyższa klasa społeczna, dodatkowo są obdarzeni mocą, w zależności z jakich szlachetnych domów pochodzą. Cel mają jeden, chcą być potężni i silni. Kim był tajemniczy chłopak z pobliskiej karczmy? Co łączy Mare i królewski dwór? Kim jest tytułowa Czerwona Królowa?


Cytat z książki:

Powstaniemy. Czerwoni niczym świt.

Moja ocena: 6/10

Antyuntopijny świat. Temat znany już wszystkim. Po "Igrzyskach", "Mrocznych umysłach", a nawet "Niezgodnej', przyszedł czas na "Czerwoną Królową". Nie wiem, czy śmiać się, czy płakać. Wiele znanych wątków i elementów, ale w innej kombinacji. Dla mnie chyba nastąpił przesyt, bo nie porwała mnie ta książka. Wręcz męczyłam się aby ją skończyć. Niektóre elementy bardzo mi się podobały. Dlatego, dam szansę drugiej części. Bo może tutaj druga część wypadnie lepiej niż pierwsza.
Mamy tutaj Mare, która jest narratorką, a zarazem główną bohaterką. Maree jest zdecydowanie przeciwieństwem Tris z Niezgodnej, czy też Katniss z Igrzysk śmierci. Nie jest zagubioną nastolatką, jest osobą, która doskonale zdaje sobie sprawę, jaką rolę odgrywa we wszystkim. Stara się walczyć i zmieniać panujące obyczaje. Próbuje się przeciwstawiać, lecz tak jak każda z wymienionych bohaterek jest trochę naiwna, bo zaufała nieodpowiedniej osobie. Sama znakomicie odnajduje się w luksusach, w których dane jej było żyć. Mimo, iż wywodziła się z biednych terenów.
Autorka również dobrze zobrazowała całą akcję, która się szybko toczy. Wykreowała pewne schematy z książek dobrze nam znanych, ale ukazała nam też inne opcje głównej bohaterki. Dzięki temu Mare zyskuje naszą sympatię.
Mam mieszane uczucia do tej powieści. Co do tej książki to oczekiwałam chyba zbyt wiele, przez to troszkę się rozczarowałam. Momentami się męczyłam, ale są chwile gdy podziwiałam to co autorka stworzyła. Drugiej części dam szansę, bo mimo wszystko nie lubię niedokończonych serii oraz jestem ciekawa dalszych losów Mare, Cala, Mavena i wszystkich.
Polecam osobom, które lubią tematykę "Igrzysk Śmierci", "Niezgodnej", czy "Rywalek".
Polecam osobom, które wciąż szukają bohatera, którego chcą obdarzyć sympatią. A jeszcze go nie znaleźli. Gwarantuję, że Mare na pewno polubicie.



Jednym słowem: 

Zaufanie

Dźwięki z okładki:

A wy co sądzicie o tej książce? 

Planuję w tym miesiącu znowu dodać post z serii "Luźna" gadka" i tutaj pytanie do Was. O czym byście chętnie przeczytali? Za wszystkie pomysłu z całego serca dziękuję!