[Recenzja] Gayle Forman- "Wróć, jeśli pamiętasz"

Ciąg dalszy losów Mii i Adama, bohaterów "Zostań, jeśli kochasz".

Minęły trzy lata od tragicznego wypadku, który na zawsze zmienił życie Mii. Chociaż dziewczyna straciła rodziców i młodszego brata, postanowiła żyć dalej. Obudziła się ze śpiączki… ale zniknęła z życia Adama. Teraz żyją osobno po dwóch stronach Ameryki – Mia jako wschodząca gwiazda wśród wiolonczelistek, Adam jako rockman, idol nastolatek i obiekt zainteresowania tabloidów. Pewnego dnia los daje im drugą szansę…

Przemierzając ulice Nowego Jorku, miasta, które stało się nowym domem Mii, wyruszą w podróż w przeszłość. Czy uda im się odnaleźć miłość? Czy Mię i Adama czeka wspólna przyszłość?

Trzy lata temu Mia razem ze swoją rodziną miała tragiczny wypadek. Lecz ona jedyna go przeżyła. Miała w sobie tyle siły, aby żyć dalej. Wybudziła się ze śpiączki, ale wyjazd do Nowego Jorku sprawił, że rozeszły się jej drogi z Adamem. On żyje na drugim końcu Ameryki. Adam to rockman, interesują się nim wszyscy, gwiazda tabloidów. A Mia- po przeprowadzce, staje się popularna wśród wiolonczelistek. Przypadkowe spotkanie ponownie skrzyżowały drogi Adama i Mii. Czy oderwą się od przeszłości? Czy wszystko zostanie wytłumaczone? Czy prawda wyjdzie na jaw? Co stanie się z przyszłością?

Cytat z książki:

"Musiałam kogoś nienawidzić, a ciebie kochałam najmocniej, więc padło na ciebie."

Moja ocena: 5/10

"Zostań, jeśli kochasz" bestsellerowy debiut Gayle Forman był wzruszający, skłaniał do refleksji, wyzwalał emocje, w niektórych momentach niezbędna była paczka chusteczek. Lecz druga część "Wróć, jeśli pamiętasz" to zupełne przeciwieństwo. Narratorem jest tutaj Adam. Wszystko co zostało opisane, widziane jest jego oczami. Wiało nudą. Moim zdaniem Adam to egoista. Jego narzekania przez całą książkę, mnie wręcz denerwowało. Narzekał, że Mia go opuściła. A zrobił coś żeby dowiedzieć się czemu lub czy walczył o nią? Nie! 

A mógł pojechać do Nowego Jorku zawalczyć o nią, a nie napisać kilka smsów i tyle...

Wszyscy mówili mi, że nie warto przeczytać drugą część, ale i tak zrobiłam po swojemu. Ale zwracam honor. Mieliście wszyscy rację! 

Brakowało mi tutaj rozdziałów, które były przedstawiane z punktu widzenia Mii. Myślę, że jakby było dwóch narratorów to czytelnik mógłby się przekonać jak tą sytuację postrzegają obie osoby. Książka przekonała mnie co do jednego. A mianowicie, że mężczyźni są... tacy jak Adam. Zapewne nie wszyscy, ale większość. Dobrze, że język autorki nie zmienił się wiele w porównaniu z pierwszą częścią. Lekko się czytało.

Polecam tym, którzy chcą się przekonać na własnej skórze, że druga część jest o wiele gorsza. 

Polecam tym, którzy nie lubią tak jak ja niedokończonych serii.

Jednym słowem:

Powrót do przeszłości

Dźwięki z okładki:

A Wam podobała się druga część? Wracam do żywych powoli i nadrabiam wszystko! Lecz na to potrzeba trochę czasu! :)